Nic tylko korzystać z uroków bezdroży i cieszyć się chłodem dopóki znów nie przyjdą wakacyjne upały.

“Przepraszamy, gdzie tu jest jakaś starówka, stare miasto…?”

“O, tam zaraz w prawo jest deptak.”

Żegnamy zatem Piłę nieczule, po zrobieniu kilku nieudanych zdjęć i po zjedzeniu przeciętnego posiłku. Najciekawszy z tego wszystkiego był dworzec, bo gdzieś prowadził…

W tej dziedzinie warto wiedzieć, mieć świadomość i pamiętać o dwóch rzeczach:

1. Zdjęć nocnych nie wykonujemy nocą.
2. Dydaktycznie warto zajrzeć i dowiedzieć się co to jest efekt Schwarzschilda.

Zatem czemu nie nocą? Abo wtedy jest nie tyle za ciemno (to byłoby zbyt proste) co po prostu obrazy stają sie zbyt mało kontrastowe. Poza tym okres między zmierzchem a nocą, kiedy niebo jest jeszcze błękitne świetnie uwydatni kształty budynków i innych obiektów. Po prostu lepszy jest bardzo ciemny błękit niż wielka czarna plama:

Druga sprawa to efekt Schwarzchilda.  Strzeszczając jego działanie można powiedzieć, że wykonywanie zdjęć nocnych o ekspozycjach kilkusekundowych czasami jest łatwiejsze “na oko” niż przy korzystaniu z wszechobecnych TTLi. Zresztą przy takich fotach generalnie łatwiej się pracuje w manualach chociażby ze względu na autofokus.

Dla może nieco mniej zorientowanych: nie, nie da się zrobić kilkusekundowej ekspozycji “z łapy” - potrzebny jest statyw lub cokolwiek w otoczeniu co możecie nazwać tym mianem (np. w Chinach statywami są setki skuterów stojące po kątach).

Jest też przy tym okazja skorzystać z uroków modelki zawsze chętnej do współpracy, choć nieco rozbrykanej:

Można by w tym momencie napisać o zastosowaniu lampy błyskowej w takich warunkach, prostym składaniu panoram, ponownie o filtrze polaryzacyjnym (tutaj odsyłam do zeszłorocznego wpisu) i wreszcie o tym jak to rzepak brudzi spodnie. No można - pyłek rzepaku schodzi przy użyciu wody.

Cały świat kocha 50 mm

Genezę tej ideologii znajdziemy już w starych książkach fotograficznych mówiących, że jest to obiektyw normalny - reprezentujący pole widzenia oka ludzkiego. Prawda? I ja również się z tym zgadzam. Problem jednak polega na tym, że nieco zmieniły nam się rozmiary materiału światłoczułego. Zatem 50mm w większości aparatów to jakieś 80mm (w 4/3 100mm). I co? I ciągle jest tak samo? Nic się nie zmieniło? Używając klasycznego nazewnictwa z obiektywu normalnego zrobił nam się teleobiektyw. Co się więc dzieje, że wszyscy nagle potrzebują niezbyt długiego teleobiektywu zamiast szerokich kątów? Otóż nic się nie stało nowego. Ludzie i tak kupują 50tkę, bo jest dobra i tania, a po jakimś czasie sami przyznają, że pożytek z niej mniejszy niż by się spodziewali. Nie piszę, rzecz jasna, a ludziach, którzy wiedzą ile to 50 mm, ale o tych, którzy tego nie wiedzą i dla nich robienie portertu z 50 mm to jest to samo co ze 135.

“…ale jest jasny!”

Brawo! No, jasny, ale to ciągle teleobiektyw. Czy światłosiłą się robi zdjęcia? Odnoszę wrażenie, że jest to kwestia mody i pójścia na fali. Niekonsekwencję tej tendencji ukazuje fakt, że jak ktoś kupuje kompakt to potrzebuje jak najszerszego kąta (ha! myślicie, że 28 to szeroko? to zdecydowanie jeszcze za mało!).

Więc może na fali tych przemyśleń zaapeluję: Ludzie! Róbcie zdjęcia! …i przestańcie kupować pięćdziesiątki!

…a jak już zrobicie wystarczająco dużo zdjęć i komuś się spodobają (and I really mean it: spo-do-ba-ją - nie grupce znajomych czy kółku zainteresowań na politechnice) to se wtedy kupcie co potrzebujecie, bo już będzie wiadomo, że nikomu truć o swoim sprzęcie nie będziecie, a nareszcie o zdjęciach.

No! Wyrzuciłem to z siebie, ale dobrze tak czasem pojechać po całości! Pozdrawiam i nie.

Ech, leżą mi na zapleczu nieopublikowane testy kart pamięci, dyskusja o pięćdziesiątkach, ale tak jakoś… leniwie jest. Czego w sumie i Wam życzę!

I jak zwykle okazuje się, że najlepsze jest czekanie, obwąchiwanie ciast i innych takich oraz spotkania z przyjaciółmi.

Życzę zatem wszystkim wszystkiego dobrego w Nowym Roku, a przede wszystkim tak modnego ostatnio Szczęścia!

Aha, załączam alkoholowo-muzyczne pozdrowienie (wszystko w najlepszym wydaniu!):

Zacznę przesłaniem (starym zresztą i odnalezionym jeszcze w Wielkopolsce):

a skończę na przesłaniu ‘oponowym’, bo tylko takie na myśl mi dzisiaj przychodzi:

Pozdrawiam jednocześnie Poznań i wszystkie miasta, w których mieszkałem!