L.E.O.N

Muzyka celtycka nie jest nudna (jak twierdzą niektórzy po przesłuchaniu kilku mp3jek z sieci)! Przekonałem się wstępując osobiście na koncert zaproszony przez znajomego basistę - Sebastiana Szrama. Spóźniony (pozdrawiam panią kupującą A200 double kit!) po Strongu przypiąłem lampę i zabrałem się do roboty.

Aha, uwaga na przyszłość: czytajcie instrukcje obsługi - od tego one są, od tego są one! Opanowywanie lampy błyskowej w terenie w warunkach szczególnie bojowych (za ciemno nawet na ISO 1600) nie wychodzi na dobre. Skończyło się to strzelaniem z maksymalną mocą w trybie A. Niby wszystko w porządku, ale na bateriach alkalicznych ładowanie takiego błysku trwa za długo.

No więc poodbijałem światło po ścianach, podyfuzowałem je trochę i efekty nie są najgorsze (a na pewno lepsze niż przy użyciu lampy wbudowanej). Szczególnie zaciekawieni tematem mogą obejrzeć wszystkie moje próby fotograficzne tutaj.

A jak z muzyką? Przyjemnie. Pokazali trochę własnych kompozycji (szczególnie harfista i klawiszowiec, za co mu chwała, ale nazwiska niestety nie znam - przepraszam za reporterską niedbałość), trochę ciekawych solówek (Seba na basie dał trochę po millerowsku, co nieco urozmaiciło występ). Klimat się udzielił, a dla ludzi otwartych na taką muzykę i nowe doznania wieczór nie był na pewno stracony. Lubię jak zespół gra swobodnie, czuje się pewnie i potrafi żartować między sobą na scenie. Proszę mnie tylko nie posądzać o próżne schlebianie. Po prostu orientuję się ile ktoś roboty w tym temacie odwala i co pokazuje (dlatego przez grzeczność nigdy nie wypowiadam się o muzyce czysto popowej).